Hieronder een mooi (na-tafel)verhaal van mijn vader Bert de Vries en stiefvader Bé de Boer.
Voor meer verhalen en columns van mijn vaders hand verwijs ik u heel graag door naar de website "Getikte Verhalen". Klik HIER om direct naar deze site te gaan.

Het Padvindersmes

Er was eens in Harderwijk, een fabrikant, een zekere Harmsen, met een goedlopend bedrijf. Het ging zelfs zó goed dat hij ook naar Frankrijk exporteerde. En op een goede dag besloot hij in dat verre land zelf eens een kijkje te nemen. Hij bezocht de importeur van zijn producten in Parijs, had daar wel een aardig gesprek mee, maar de verhouding was toch niet zo dat zij die avond ook samen door zouden brengen. Wat verloren stond Harmsen dus 's avonds in het grote Parijs en herinnerde zich van de Franse lessen op de HBS dat de opera zo mooi moest zijn. Hij besloot een kaartje te kopen en liet zich per taxi naar L'Opéra vervoeren. Op het moment dat het doek opengaat ziet hij, drie rijen voor zich, een prachtige vrouw zitten. Een kruising tussen Eline Vere en een wilde boskat. Hij kan zijn ogen niet van haar afhouden, mist grote delen van de voorstelling en loopt in de pauze wat verdwaasd rond. En dan gebeurt het wonder! Ze spreekt hem aan en vraagt wat hij van het stuk vindt. Ze praten wat en nog net voor de bel aan het einde van de pauze gaat vraagt hij haar of zij wellicht zin heeft om, na afloop, een kopje koffie te drinken in Café de la Paix. Dat had hij nog net gezien daar op de hoek van de Place de L'Opéra. Zij vindt dat een goed idee. En zo zitten ze, na afloop van de voorstelling gezellig koffie te drinken en daar krijgt zijn HBS-frans vleugels door verliefdheid. Harderwijk ligt ver achter hem en na het derde kopje koffie waagt hij de stoute sprong en vraagt haar of zij wellicht zin heeft om nog een kopje koffie in zijn hotel te drinken. Dat lijkt haar heel leuk, maar ze heeft een beter plan. Wat zou hij er van zeggen om bij haar thuis nog een glas cognac te drinken? Hij wil al een taxi bestellen, maar dat blijkt niet nodig.. Haar auto, een open Mercedes sport staat om de hoek. Ze drukt haar ranke voet op het gaspedaal en in snel tempo verlaten ze Parijs. Aan het einde van een lange oprijlaan met eeuwenoude bomen staat een kasteel. En dáár woont ze. Er volgt een genoeglijk samenzijn bij de open haard met een lekker glas cognac. En dan gaan ze naar bed. Het wordt een nacht die hij niet snel zal vergeten. Ze kan alles: Eén hand aan het plafond, olifantspoot, je kunt het zo gek niet bedenken. De volgende morgen zit hij met haar aan het ontbijt en vraagt haar of hij haar misschien een genoegen kan doen met een geschenk. Dat wijst zij in eerste instantie af. Zoals zij, gisterenavond bij het open haardvuur, al verteld heeft is ze een rijke weduwe die eigenlijk alles al heeft. Maar hij dringt aan en tenslotte zegt ze: "Als je me dan toch met alle geweld iets wil geven, geef me dan een padvindersmes." Hij neemt haar auto, scheurt op en neer naar Parijs en geeft haar een prachtig padvindersmes. Maar, zoals het wel vaker gaat in Harderwijk, op de Kleine Club, wil niemand zijn verhaal geloven. En na lang heen en weer gepraat wordt besloten een zekere Mulder, ook ondernemer uit Harderwijk, naar Parijs te sturen om het verhaal te checken. Mulder gaat naar Parijs, bezoekt de opera en verdomd als het niet waar is, drie rijen voor hem zit een prachtige vrouw, een kruising tussen Eline Vere en een wilde boskat. Ze spreekt hem in de pauze aan. Na afloop van de voorstelling drinken ze een kopje koffie bij Café de la Paix en om een lang verhaal kort te maken; er volgt een snelle rit naar haar kasteel, een gezellige avond bij de open haard en dan een nacht om nooit te vergeten. Ze kan álles, één hand aan het plafond, olifantspoot etcetera. De volgende morgen aan het ontbijt besluit Mulder open kaart te spelen en vertelt dat hij door de Kleine Club in Harderwijk is afgevaardigd om het verhaal van lid Harmsen te controleren. Hij besluit zijn verhaal met de opmerking dat hij blij is dat Harmsen niet gelogen heeft, want dat zou de sfeer op de Kleine Club niet ten goede komen. Ook hij dringt aan op het geven van een presentje, waarop ze ook hem uitlegt dat ze eigenlijk alles al heeft, maar dat ze -als het toch met alle geweld moet- het liefst een padvindersmes zou willen ontvangen. Mulder herinnert zich dan dat Harmsen haar ook een padvindersmes heeft gegeven en vraag haar waarom ze zo graag een padvindersmes wil hebben. "Begrijp je dat dan niet?" zegt ze verwonderd, "kom maar eens mee". Door een lange gang komen ze in een ander gedeelte van het kasteel en daar opent zij de deuren van een reusachtige zaal. Overal staan vitrines met daarin duizenden padvindersmessen. Ingelegd met zilver en paarlemoer......., met een heft van tijgerklauw, uit ivoor gesneden en ga zo maar door. "Begrijp je het nu?", vraagt ze. En op zijn ontkennend antwoord zegt ze:"Kijk Mulder, ik ben een prachtige vrouw en ik kan nu nog iedere man in bed krijgen, maar dat blijft niet zo. Er komt een dag dat ik oud ben en onaantrekkelijk......... En dan heb jij nog geen idee wat een padvinder voor zo'n mes doet!"